Satyrian interview with Zware Metalen.com
Door Ralph Plug


Zondag 28 Mei 2006 – 13:26

Het internationale gezelschap van Satyrian maakt momenteel licht
furore met het prima album Eternitas, waarop een eigenzinnige variant
gebracht wordt op het welbekende gothic metal concept. Hoog tijd voor
een praatje met gitarist Jan Yrlund en zangeres Kemi Vita.

Kunnen jullie vertellen wat de geschiedenis achter Satyrian is?

Jan: De geschiedenis van Satyrian gaat terug naar December
2002. Toen zijn we begonnen met de opnames van Eternitas in de SpaceLab
studio in Duitsland. Maar de band zelf heeft al een langere
geschiedenis. De kern van de band komt uit Danse Macabre en met die band
hadden we al twee albums en een mini CD uitgebracht. Eigenlijk is
Satyrian een direct vervolg van Danse Macabre omdat de band, de muziek,
artwork en de songschrijver nog steeds dezelfde zijn. Vanwege een
line-up change en de nieuwe zanger Roman en zangeressen Kemi en Judith
hebben we echter onze naam al gauw veranderd en voor een nieuwe frisse
start gekozen. De oude naam Danse Macabre gebruiken we nu alleen om
mensen bijvoorbeeld naar de nieuwe Satyrian website te leiden en onze
oude luistenaars up to date houden.

Kemi, kun je me vertellen wat je er toe deed zetten de muziek in te gaan, en wat je beweegredenen zijn?

Kemi: Muziek maken en zingen is voor mij zoiets als eten en
slapen. Ik ben nooit bewust de muziek in gegaan; het gebeurde gewoon
omdat daar mijn natuurlijke drijfveren zitten. Voordat ik als kindje
begon met spreken was ik al melodietjes aan het zingen, schijnt.

Wat, vinden jullie, zijn de redenen dat
de luisteraar juist naar Satyrian moet luisteren in het huidige aanbod
van gothic metalbands? In andere woorden, in wat onderscheid Satyrian
zich van de rest van de bands in het genre?

Jan: Ik denk dat onze sterkte ligt vooral op het feit dat we
een bredere keuze uit verschillende stijlen presenteren. We blijven
niet vast in één zogenaamde “gothic metal” stijl, maar hebben ook
invloeden uit industriële, dance, folk, wave enz. Dat is een voor- en
een nadeel, dat ligt aan de smaak van de beluisteraar maar het is zeker
voor ons interessant om verschillende stijlen te combineren. Ook het
gebruik van twee zangeressen en een zanger zie je niet vaak. Daardoor
zijn de meeste nummers juist voor twee stemmen gearrangeerd wat het
geheel hopelijk nog veel interessanter maakt.

Kemi: Ik denk dat we anders zijn omdat we behoorlijk veel
ervaring hebben vanuit verschillende projecten en bands. Satyrian is
eigenlijk een samenvloeing van veel kunstzinnige diversiteit en
ervaring. Mijns inziens is dát de reden waarom Satyrian zich
onderscheidt van het genre.

Satyrian werkt met twee zangeressen.
Wat voor impact heeft dit op het schrijfproces en hoe wordt bepaald
welke zangeres welke partijen zingt?

Kemi: Ik kan dit alleen voor mijzelf uitleggen. Mijn manier
van werken binnen Satyrian is vooral melodieën en zanglijnen
improviseren en vanuit dat punt verder werken en het grotere geheel
blijven overzien, de muziek in zijn totaliteit in beschouwing nemend.

Jan: We kiezen samen wie wat wil doen uit eigen gevoel. Dat
is een erg creative keuze eigenlijk. Het ene nummer spreekt de andere
meer aan en soms kiezen Roman, Kemi en Judith ook voor dezelfde nummers
en gaan we ze voor meerdere stemmen arrangeren. En zoals Kemi zegt
speelt de improvisatie een enorm grote rol hierbij. Het is veel
uitproberen, improviseren en brainstormen. We zijn in een gelukkige
posititie omdat er erg veel creativiteit en ervaring bij de muzikanten
aanwezig is wat dit alles een erg aangenaam proces maakt. Ik denk dat we
de volgende keer nog verder gaan met deze experimenten. We hebben
trouwens nu ook wat oude Danse Macabre nummers opnieuw gearrangeerd voor
meerdere stemmen voor live situaties en dat klinkt best interessant.
Hier zingen Kemi en Judith dus nog meer en ook op dezelfde stukken.

Waar gaan bij Satyrian hoofdzakelijk de teksten over?

Jan: Sommige teksten zijn puur op fantasie gebaseerd…

Kemi: Leven, dood, verdriet, magie, strijd, overgangsfasen, avontuur en ook wel teruggrijpend op andere tijden…

Jan: Dan weer zijn sommige teksten ook op persoonlijke
ervaringen en emoties gebaseerd. So heeft Judith bijvoorbeeld de tekst
voor No Tears, No Embrace met een vriend in haar gedachten geschreven en
hierdoor betekent dit nummer erg veel voor haar. Dezelfde stuk komt nog
in het eind van de album terug in Ewigkeit. Sommige teksten die op
eerste zicht op fantasie lijken hebben wel een degelijk diepgaand
boodschap en zo kan je ze op verschillende manieren interpreteren. Zo
heeft de tekst bij This Dream voor mij bijvoorbeeld een speciale
betekenis en ik kon me daarin erg goed in vinden. Vooral de lijn in het
eind van de nummer: Summer, winter, spring or fall, We will blast and
overcome this all, To scatter and to scream, To create this dream. Dit
beschrijft goed hoe ik me voelde een paar jaar terug toen ik nog wist
wat we gaan doen en hoe we verder zullen gaan. Maar de muziek is ons
droom en daar vecht je voor. De muziek zelf is ook de oplossing en daar
doe je het voor en dat helpt je verder..

Vooral Bridge of Death onderscheid zich muzikaal danig van de rest van de tracks; hoe is dit nummer tot stand gekomen?

Jan: Dit nummer is eigenlijk ontstaan in de studio. Ik was
op een avond aan het jammen met onze drummer Merijn, met acoustische
gitaren enzo, hadden we de basisriffs klaar voor dit nummer. De volgende
dag ging ik verder met de fluiten en andere instrumenten. Ik heb altijd
wat folk invloeden in mijn muziek gehad en daar hou ik erg veel van. De
tekst heb ik in een gedicht van Henri Murger gevonden. Hij is de
schrijver van La vie Bohème en dit gedicht voor Bridge of Death vond ik
echt perfect bij het folk gevoel van het nummer passen. Alle vier
vocalisten zingen hierop en we hebben het nummer als een muzikale
theaterstuk gearrangeerd met verschillende rollen daarin. Ik vond het
erg leuk om op deze manier nog in de studio creatief bezig te zijn.

Door de diverse andere projecten van de bandleden lijkt Satyrian een gelegenheidsproject. In hoeverre is dit zo?

Kemi: Het is een band, echter één die, met name door de
verschillende nationaliteiten van de bandleden, bij elkaar komt om mooie
muziek te produceren. “We’re crossing borders doing so”. Alhoewel we
elkaar niet heel vaak in de totale bezetting zien, beschouw ik Satyrian
dus wel als een band.

Jan: Het is waar dat iedereen ook bij andere bands en
projecten betrokken is (bijvoorbeeld Kemi, Roman en Merijn bij The
Dreamside, Judith en Oliver bij Everon), maar dat is op zich geen
probleem. Satyrian functioneert als een band en onze plannen verschillen
niet veel van de andere bands. Daardoor willen we ook graag live spelen
bijvoorbeeld, wat toch niet zo vaak met de echte studioprojecten
gebeurt. Net als Kemi zie ik Satyrian ook erg graag als een band.
Natuurlijk is niet iedereen altijd even goed beschikbaar vanwege de
lange afstanden en andere bezigheden, maar desalniettemin is het wel
degelijk een band. En zolang er inspiratie en motivatie is, gaan we
gewoon op onze manier door natuurlijk. En er zijn al zat ideeën voor de
volgende plaat.

Wat is de uiteindelijke doelstelling voor Satyrian?

Kemi: Veel mensen bereiken, op hoog niveau muziek maken en live spelen.

Jan: Ik denk dat we realistich genoeg zijn om te beseffen
wat de kansen voor een nieuwe band in onze stijl zijn wat het
commerciële success betreft. Daardoor moet je blij zijn dat je muziek
mag maken zoals je zelf wilt en deze dan ook kunt uitbrengen. Als een
nummer iets betekent voor de luisteraar is dat het beste wat er is. Dan
weet je dat je op het goede spoor bent. Voor mij is het muziek maken een
deel van mezelf, en daardoor krijg ik voldoening als ik iemand heb
geraakt met de muziek. Daarvoor doe je dat. Als band hoop je natuurlijk
ook op een groter succes, zoals iedereen, maar ik ben ook al blij dat we
nog meer platen mogen maken. Goede optredens daarbij zijn natuurlijk
zeer welkom, want daar draait het ook zeker om. De muziek is ook bedoeld
om live te spelen.

Laatste vraag, voor jullie beiden:
welke persoonlijke doelen/dromen hebben jullie nog binnen deze (al dan
niet muzikale) wereld om te verwezelijken?

Kemi: Een mooie vraag. Goh, er is zo ontzettend veel wat ik
nog aan dromen en doelen wil verwezelijken! Ik wil dolgraag werken met
een heel orkest in dienst van zelfgeschreven muziek, zowel op een nieuw
album als live; lijkt me zo’n power ervaring. Mooie en inspirerende
andere muzikanten ontmoeten om energie mee uit te wisselen en mee te
werken! Reizen samen met de muziek, veel landen zien en daar wat
brengen. Op de zomerfestivals spelen. Interactieve projecten doen met
kunstenaars uit andere kunstgenres en mensen uit de theaterwereld.
Mensen ontmoeten die mij erg geïnspireerd hebben, zoals bijvoorbeeld
Siouxie! Te veel om op te noemen.

Jan: Gelukkig zijn voor mij al een aantal grote muzikale
dromen uitgekomen. Ik heb op de grote festivals mogen spelen, tours
mogen doen en een hoop leuke platen mogen maken. Maar dat wil niet
zeggen dat er nog niets te ontdekken valt; er zijn nog veel landen te
bezoeken waar ik nooit geweest ben. Ik heb bijv. nooit in Japan of de
Verenigde Staten gespeeld met mijn bands. Ook ben ik blij dat ik met
zeer getalenteerde muzikanten heb mogen musiceren en hierbij heb ik zelf
ook heel veel geleerd. Zoals bij Kemi ook, het ontmoeten van creative
mensen spreekt mij altijd erg aan. Als muzikant kun je ook nog altijd
veel beter worden, en ik heb ook nog zat te leren over het produceren
bijvoorbeeld. Dus uitdagingen zijn er nog zeker genoeg en er zijn ook
nog veel muzikale ideeën om vorm te geven en uit te brengen. Hopelijk
kunnen we op de volgende plaat nog verder in onze zoektocht gaan want
daar verheug ik me alvast op!

Link to the interview, click here