<< Back
Satyrian interview with Hellspawn Magazine
Door Filip.
Om 16:53 op 01/06/2006 door Mr Hell geplaatst

Satyrian bracht onlangs hun debuut cd “Eternitas” uit, een korte blik op de line-up verraadde al vlug enkele Danse Macabre leden. Wij waren uiteraard benieuwd naar meer. De sympathieke snarenplukker Jan 'Orkki' Yrland zorgde voor de nodige tekst en uitleg:

Satyrian is een nieuwe band, dus misschien kan je beginnen met die eens voor te stellen aan onze lezers.

Het verhaal van Satyrian is begonnen in december 2002 toen we ons nieuwe album “Eternitas” opnamen in Spacelab Studio, in Duitsland. De band zelf was al veel jaren eerder opgericht, maar door de nieuwe line-up en zangers veranderden we onze naam algauw. De band is een samenwerking van verschillende muzikanten uit de gothic en progressieve rock scenes en de muziek is oorspronkelijk gothic rock met een metal tintje. In tegenstelling tot de meeste bands hebben wij drie vocalisten en een pianist. De line-up is: Roman Schönsee (ex-Pyogenesis, The Bloodline, The Dreamside): zang, Kemi Vita (The Dreamside): zang, Judith Stüber (een studiozangeres, Everon): zang, Oliver Philips (Everon): piano en arrangementen, Merijn Mol (Danse Macabre, The Dreamside): drums, Milos Marisevic (Danse Macabre): bas, en ikzelf. De opnames van het album waren een langdurig proces en we waren er pas in 2004 mee klaar. In 2005 veranderden we ook van platenfirma, Lion Music i.p.v. Karmageddon Media. Het eerste album “Eternitas” kwam uit eind mei 2006.

Als ik het goed voor heb is dit zowat de voortzetting van Danse Macabre?

Ja, zo zien wij het ook. De band, de muziek, het concept en de songwriter is allemaal hetzelfde. Met Danse Macabre brachten we twee albums uit: “Totentanz” in 1998 en “Eva” in 2000. We gebruikten ook dezelfde studio als bij de opnames van “Eva”, en Judith zong daar ook al op. We brachten in 2001 ook een mcd uit met enkele videoclips, “Matters of the heart”. Deze band is het hart van Danse Macabre en speelde alle optredens tot de naam veranderde. Dus in die zin zie ik het echt als een voortzetting, langs de andere kant zie ik het ook graag als een nieuwe start met een nieuwe bandnaam.

Trouwens, is Danse Macabre niet RIP? Wat gebeurde er eigenlijk met die band, want jullie brachten toch enkele schitterende cd's uit?! Jan, jij speelde vroeger ook bij Ancient Rites, is Satyrian nu je belangrijkste bezigheid of speel je ook nog in andere bands?

Danse Macabre is inderdaad RIP. We konden ook verder doen onder die naam, ons vorige platenlabel drong daar zelfs op aan en we hadden er een platendeal voor, maar het leek ons gewoon niet juist. De hoofdzaak was dat we niet wilden verder gaan met onze vroegere zanger. Dus moesten we breken met hem... Laat ons zeggen dat onze visies nogal verschilden en hij was de laatste jaren ook enorm veranderd. We wisten al dat het het laatste album zou zijn met hem. Tja, sommige dingen gebeuren nu eenmaal en het is volgens mij nog in ons voordeel uitgedraaid. De laatste tour met Danse Macabre (met de nieuwe line-up) was in 2003 in Finland. Na die tour beslisten we dat dit de juiste line-up was en dat we zo verder wilden gaan. De naam Danse Macabre bestaat nog, maar wordt door niemand meer gebruikt. De site gebruiken we om mensen naar de Satyrian site te leiden. Wat andere bands betreft... ja, ik ben nog bij redelijk wat andere dingen betrokken. Ik speelde bij Ancient Rites van het begin van de lente 1997 tot mei 2003 en nam verschillende albums op met hen. “Fatherland” in 1998, “The first decade” in 1999, “Dim Carcosa” in 2001 en de live cd/ dvd “And the hordes...” in 2003. Ik was ook co-producer van die albums. Dus dat was een heel drukke periode in mijn leven, maar aan alles komt een einde. Mijn beslissing om de band te verlaten was voor het grootste deel om dezelfde redenen als bij Danse Macabre, ik kon het niet meer vinden met de zanger. Ik wou ook eens nieuwe muzikale horizonten verkennen. Danse Macabre was altijd heel belangrijk voor mij, misschien zelfs wel meer dan Ancient Rites ooit was, en bij Satyrian heb ik hetzelfde gevoel. Ik schrijf niet alleen de muziek maar hou me ook bezig met het hele concept en met het ontwerpen van de hoezen. Met de nieuwe leden klikt het ongelooflijk goed en dat is echt belangrijk voor mij. Dus in zeker zin zal het altijd mijn 'belangrijkste' band blijven, maar ik heb zeker nog genoeg ideeën en energie voor andere bands! In de zomer van 2003 vervoegde ik Helena Michaelsen's Imperia en we zijn daar heel intensief mee bezig de laatste jaren. We traden heel veel op, vooral in Nederland. We tekenden net een nieuw contract bij Black Lotus en zijn bezig met ons tweede album (de eerste met mij). Ik speel ook in Helena's band Angel en we brachten vorig jaar ons eerste album uit, “A woman's diary - Chapter I” Daarnaast heb ik ook nog een crossover gothic dance/metal project SinMasters dat al een paar mcd's uitbracht. Deze band wordt 'geleid' door Jyka van Two Witches, met wie ik in 't begin van de jaren '90 speelde. We zijn nu ook met SinMasters nieuw materiaal aan het schrijven. Het nieuwste waar ik nu mee bezig ben is Delain. Dat is een project van Martijn Westerholt (ex-Within Temptation) en het bestaat uit enkele gekende namen uit de gothic/metal scene, zoals Liv Kristine en Marco Hietala (Nightwish). Het album wordt na de zomer uitgebracht door Roadrunner Records.

Kan je ons iets meer vertellen over de naam Satyrian?

We hadden eerst een eindeloos lange lijst gemaakt met alle namen op die we cool vonden. Maar Satyrian vervolgde mij al van in het begin, en opeens besefte ik waarom. Ik heb een tijdje in Amsterdam een gothic dance club uitgebaat, samen met onze bassist Milos. En de naam van deze club was The Cave Of Satyr, kortweg Satyr .In de lente van 2003 moesten we sluiten omwille van renovaties, maar die naam bleef hangen... Vandaar Satyrian. Bovendien vind ik saters heel fascinerende wezens! Ze hebben niets goeds in de zin, en zijn enkel geïnteresseerd in vrouwen, wijn, en muziek. Dus ik vond het wel passend... Milos heeft bovendien op zijn schouder een tattoo van een duivel met hoorntjes, maar die ook lacht. Ik vond dat meteen een schitterend logo voor de band, en gelukkig wou Milos zijn tattoo lenen voor dit doel. Dus in plaats van een tattoo te zetten van ons bandlogo, is het bij ons omgekeerd gegaan!

Satyrian heeft drie zangers. Is het niet moeilijk om een evenwicht te vinden?

Dat was inderdaad een uitdaging. Sommige zangpartijen waren al een uitgemaakte zaak, maar meestal was het brainstormen! Het was wel een leuke en creatieve periode. Soms liet onze producer/pianist zich behoorlijk meeslepen, op het einde kan je hem op sommige songs ook zelf horen zingen. We hebben ook enkele oude Danse Macabre nummers herschreven voor de drie stemmen live. 't Is heel leuk en drie stemmen geven ook meer mogelijkheden. Ik weet zeker dat we daar volgende keer nog meer met experimenteren...

Een van jullie sterkste punten is zonder twijfel dat er heel veel variatie is in elke song. Hoe zou jij jullie muziek omschrijven?

Satyrian is fun, omdat we met deze band kunnen doen wat we willen, aangezien er geen hoge verwachtingen zijn. In elk muziekgenre zitten er toffe songs, zowel in dance als in death metal. Ik persoonlijk hou van heel veel verschillende stijlen. Ik schrijf dus gewoon wat in mij opkomt. Soms kan een epische song beginnen met een fluitmelodietje en bouw je daar rond verder, en andere keren bouw je iets op rond een stevige gitaarriff . Dat maakt onze muziek inderdaad heel veelzijdig, maar ook moeilijk om te beschrijven natuurlijk! Soms vinden ze zelfs een nieuwe stijl uit om ons te benoemen, zoals gothic-folk-industriele-heavy-enz...! En recensenten zonder veel verbeelding vergelijken ons dan maar met Rammstein of Within Temptation! In mijn ogen zijn we een rockband, punt.

Waar halen jullie inspiratie voor de teksten? Gaan ze over persoonlijke ervaringen of zijn ze fictie?

Dit moet je eigenlijk aan de zangers vragen, want zij schrijven de teksten. Ik weet dat Roman een grote fan is van horror en fantastische verhalen, en dat hij daar zijn inspiratie haalt. Kemi houdt daar ook van, maar schrijft soms ook over persoonlijke dingen. En Judith schreef: “No tears, no embrace” met een vriend van haar in gedachten, dus dat is heel persoonlijk. Dus je ziet, de ene keer realiteit, een andere keer fantasie. De teksten zijn heel belangrijk, maar de manier waarop ze gezongen worden evengoed. “The bridge of death” is geïnspireerd op een gedicht van Henri Murger. Zijn bekendste werk is “La vie bohème”. Ik was erg gefascineerd door dat gedicht en vond het perfect passen bij het folk gevoel van deze song. Dus hebben we van de tekst een soort rollenspel gemaakt, met acteren en al! Een heel tof experiment!

Aangezien de band zoveel leden telt, lijkt het me bijna onmogelijk dat iedereen evenveel inbreng heeft bij het schrijven van nieuwe songs. Of zie ik dat verkeerd?

Bij dit album waren alle songs al geschreven en grotendeels opgenomen toen onze nieuwe zangers erbij kwamen, dus die hebben enkel nog wat bijgedragen aan de zanglijnen. Maar het is wel de bedoeling dat aan het volgende album iedereen meewerkt. Ik weet dat Roman boordevol ideeën zit en ik hou wel van de dingen die hij deed op de nieuwe cd van zijn eigen project The Bloodline. Hij heeft die trouwens ook zelf geproduceerd. Momenteel maakt hij een hard club re-mix van de song “Invictus”, speciaal voor de radio. Ook Kemi heeft veel ideeën en we hebben plannen om enkele kleinere akoestische dingen te doen. Oliver heeft dan weer heel weinig tijd, omwille van Everon en de studio. Maar ik sta voor alles open en volgende keer zullen we zeker enkele veranderingen aanbrengen, zonder onze roots te vergeten uiteraard!

Waarom zitten jullie trouwens bij Lion Music, die staan er toch om bekend dat ze meer melodieuze hard rock producen?

Wel, toen ik merkte dat Karmageddon Media de release bleef uitstellen, wou ik niet blijven wachten en vroeg ik of we konden overgaan naar een geschikter label. Toch schieten we nog goed op met hen, we waren een beetje de vreemde eend in de bijt daar, aangezien ze meer death metal doen... Maar ze gingen akkoord en ik ben dan promo's beginnen rondsturen naar verschillende labels. Een van de eerste die reageerden was Lion Music, en ik had er een goed gevoel bij. Toen ik met Lasse praatte merkte ik ook dat hij de zaken op de juiste manier aanpakt. Ze deden ons een mooi aanbod, ook voor een volgend album, wat ons ook mooie toekomstperspectieven biedt.

Wat zijn de verwachtingen voor “Eternitas”?

Die zijn er eigenlijk niet, ik neem het zoals het komt. Ik ben heel blij dat het album waar zo hard aan gewerkt is eindelijk uit is. Ik ben heel blij met de vele mails, wat bewijst dat de mensen appreciëren wat we doen. Het zijn trouwens niet enkel de Danse Macabre fans die deze cd goed vinden, we hebben er ook een boel nieuwe luisteraars bij uit de meer progressieve scene. We hadden nog nooit zoveel interviews en recensies als nu, ongetwijfeld dankzij ons label. Ook qua verdeling zijn we erop vooruit gegaan, we krijgen veel mail uit Amerika, die we vroeger nauwelijks hadden. Heel tof natuurlijk!

De cover is trouwens super, dat alleen is al een reden om de cd te kopen.

Haha, thanks! Mensen die de cd “Eva” kennen hebben waarschijnlijk opgemerkt dat het om hetzelfde model gaat. Daarmee wil ik ons verleden nog eens in de verf zetten, en laten zien dat we het verder zetten... Er hangt trouwens een verhaal vast aan die cover. Het model is afgebeeld als een gevangen genomen engel. Ze is reeds zo lang in gevangenschap dat haar vleugels takken geworden zijn. De ring van vuur rond haar vertegenwoordigt de term 'eternitas' en de band die de groepsleden met elkaar en met de muziek hebben. Ook al is ze gevangen, ze kijkt recht in het licht en de toekomst, en lacht. In het laatste deel van het booklet heeft ze haar vrijheid terug en is ze weg. De cover is in zekere zin heel persoonlijk voor mij. Jaren geleden, met die naamsverandering en alles wat daarbij kwam ,voelde ik mij ook gevangen in een onhoudbare situatie. Maar de muziek hield mij recht en nu ziet de toekomst er stralend uit!

Hoe denk je eigenlijk over interviews via e-mail? Te onpersoonlijk of net goed omdat je rustig over alle vragen kan nadenken?

Ik vind zowel e-mail als een rechtstreekse babbel leuk. Via e-mail is natuurlijk heel relaxed, je kunt even pauzeren enz... Het internet brengt gewoon alles en iedereen veel dichterbij, wat ik heel tof vind. Met e-mail interviews kan je ook rustig alle vragen én antwoorden rustig nalezen. Soms zeg je in live interviews iets wat je niet echt zo bedoelt... Een voorbeeldje daarvan: We deden ooit met mijn ex-band Prestige een interview voor het grootste muziekblad van Finland. We hadden een platendeal met een behoorlijk belangrijk label, en een half jaar eerder was ons album uitgekomen (ik denk in januari '89).Maar in juni namen we zelf een onofficiële ep op, zomaar een ideetje na een trip naar Zweden. Toen we terugkwamen doken we de studio in en namen die ep in een paar uren op én brachten hem uit. We waren natuurlijk behoorlijk trots op onszelf, en op de ep. Dus tijdens het interview (na een pizza en enkele biertjes), vonden we het nodig te verkondigen dat die labels helemaal niet nodig waren, dat je het evengoed zelf kon. En die uitspraak namen ze natuurlijk als titel voor het interview! Ik hoef niet te vertellen dat we heel wat uit te leggen hadden de eerstvolgende keer dat we bij de platenfirma langs gingen... Uiteindelijk viel de schade nog mee, we hebben zelfs nog twee albums opgenomen met hen. Maar dat was toch een interview dat ik liever via e-mail had gedaan!!

Zijn er plannen om te touren of festivals te doen?

In juli spelen we op het Stonehenge Festival in Nederland en na de zomer hebben we enkele optredens in Frankrijk. We zijn ook bezig met een boekingsagentschap, dus we zien wel wat ervan komt. We zullen uiteraard wat optredens doen om de cd te promoten, maar ik denk dat we vlug weer aan de voorbereidingen voor een volgend album gaan beginnen. Het opnemen en uitbrengen van “Eternitas” nam behoorlijk wat tijd in beslag en we hebben ondertussen al weer nieuwe ideeën, dus lang zullen we wel niet wachten met een nieuw album.

Nog een laatste woordje voor onze lezers?

Ik hoop dat iedereen de plaat even tof vindt als wij, en hopelijk tot op een van onze shows!!

Link to the interview, click here


  Back to top